मालवणी.कॉम - तुमचा नवीन मित्र

     बा देवा गांगेश्वरा, गाव देवी भगवती, पूर्वसा जैना, रवळनाथा, मामा कडच्या सातेरी वेतोबाक आणि "समस्त सुरवर गणानां" तसेच बीरामणातल्या, पिपळाखालच्या, चिचेबुडल्या, भटाच्या कोंडीतल्याक, देशापरदेशात गेलल्या सगळ्या गांववाल्यांका आणि कोकणावर निरंतर प्रेम करणार्‍या सर्वानांच माझ्या वेबसायटीर येवचा आवाहन करतय आणि फुल ना फुलाची पाकळी म्हणान कोकणाविषयी थोडाफार लीवन malvani.com ची राखण रखवाली करूची विनंती करतय. म्हणा - होय महाराजा!!!
 
    या साईटचा हेतू तुम्हाला कळला असेलच. प्रत्येक माणसाला जशी विचार करण्याची शक्ति (बरी जाव वायट जाव) दिलेली आहे (मी नाही, ^^ त्याने) तसेच थोडफार लिहिण्याचीसुद्दा शक्ति (पुन्हा बजावाजा) दिलेली असावी, फक्त आपण ती ओळखून त्याचा वापर करण्याची गरज असते. आता माझंच पहा, साईटचा विषय "कोकण", साईटचं नाव "मालवणी", मी लिहितोय मरठीत(??) आणि तरी सुद्धा तुम्ही हे वाचताय ना!!! तर मग लिहा, तुम्हीपण लिहा, वाचक भेटतीलच!!! "one can not be a writer all the time so one can not be a reader all the time" (कुणी नाही, मीच म्हटंलय ते), थोडक्यात, नेहमी लिहिणारे सुद्धा वाचतात तर सतत वाचणारे थोडं लिहू शकत नहीत?? कोणी सांगुचा कोणाच्या आगांत कोणाचो संचार जायत, I mean वपु-पुल-बाभ-प्रके वगैरे वगैरे. As long as it is nigadit with kokan, it will be published here.

     R U inspired now? इथे लेखन कसं करावं याची तांत्रिक माहिती क.का.कि.की... या सदरात पहा.

जवळ जवळ दोन वर्षांनी पुन्हा भारत भेटीचा योग आला. यावेळी मात्र माझा मुख्य कार्यक्रम होता - कोकण दर्शन. मी, माझी पत्नी, माझी मेव्हुणी, तिचा नवरा व मुलगा असे पाचजण यु.के. हून ३ नोव्हेंबरला रात्री उशिराने बाहेर पडलो. यावेळी दुबईला मेव्हण्याकडे चार दिवसांचा मुक्काम होता. ४ तारीखला सकाळी ८ च्या दरम्यान दुबईत पोचलो. तिथे आमच्या अगोदरच माझी मुंबईकर मेव्हुणी सहकुटुंब पोचलेली होती. नोव्हेंबरमध्ये दुबईची गरमी विशेष जाणवत नाही त्यामुळे दुपारी १२ पासूनच दुबई फिरायला सुरुवात झाली. तीन मुलं, पाच बायका व चार पुरुष, शॉपिंगला किंवा फिरायला  जायचं तर एवढा घोळ असायचा की त्यात बराच वेळ वाया जात असे. शेवटी सर्वानांच चार दिवस अपुरे वाटले. सात तरीखला रात्री १०.३० चं फ्लाईट होतं पण संध्याकाळचे सात वाजले तरी काहीजण शॉपिंग हून परतले नव्हते. पुढच्या वेळी नोव्हेंबर/डिसेंबर मध्येच जायचं व एक आठवडा तरी मुक्काम करायचा असं वाटू लागलं. ८ तरीखला पहाटे चार वाजता मुंबईला पोचलो. मुंबई मला मुळीच आवडत नाही त्यामुळे दुसरे दिवशीच मी बहिणीकडे खारघरला सटकलो. पाच दिवस मस्त पत्रावळी झाल्या. खारघर सेक्टर १० म्हणजे नुसतचं सीमेंटच जंगल, चालायला धड रस्ता पण नाही त्या मुळे बाहेर पडलोच नाही. बऱ्याच वर्षांनी एक छान मराठी सिनेमा पहिला - देऊळ. शेवटी १४ तरीखला माझ्या कोकण दर्शन यात्रेला मुहूर्त मिळाला. अलिबाग ते गोवा असा एकूण १०-१२ दिवसाचा बेत होता त्यामुळे कुणीच माझ्या बरोबर यायला तयार होईना. त्यामुळे एकंदरीत भारतातील ट्राफिक, ड्रायव्हिंग आणि दीर्घ प्रवास यांचा विचार करता सेल्फ ड्राईव्ह कॅन्सल करून मी खारघर हून एक छोटीशी गाडी ड्रायव्हर सहित भाड्याने घेतली. सकाळी ११ च्या सुमारास खारघर हून निघालो.